Shadows of Forgotten Ancestors

“Een trippende ervaring”

Sergei Parajanovs Shadows of Forgotten Ancestors (1965) geldt als een hoogtepunt in de geschiedenis van de Oekraïense cinema: een psychedelisch meesterwerk dat de wereld betoverde met zijn explosie van kleur, zijn wilde camerawerk en zijn diepe verankering in de folkloristische magie van de Hutsulen. Dit bergvolk in de Oekraïense Karpaten bewaarde eeuwenlang hun eigen taal, rituelen en eeuwenoude liederen: een culturele eigenheid die voor de Sovjetautoriteiten onverteerbaar was.

Parajanovs weigering om de film in het Russisch te dubben en zijn afwijzing van het socialistisch realisme leidde tot zijn arrestatie. Het excentrieke genie bracht vijf jaar door in een werkkamp. Toch zegevierde zijn visie: de film won bijna alle prijzen op het internationale festivalcircuit van 1965, van Londen tot San Francisco, van Montreal tot Mar del Plata. 

Nu, zestig jaar later, maakt de Oekraïense sopraan Maryana Golovchenko met haar trio filmisch muziektheater met Parajanovs beeldtaal. In een voorstelling die muziek, gesproken tekst en geprojecteerde filmfragmenten verweeft, ontdekken we hoe de filmmaker en zijn crew in het afgelegen bergdorp Kryvorivnya werkten, omringd door traditionele gezangen in een magisch dialect, tussen Hutsul-rituelen en kleurrijke kostuums. Het is een verhaal over artistiek verzet, over de kracht van culturele identiteit.

Een online tentoonstelling, die in december wordt onthuld, geeft achtergrondinformatie bij deze filmklassieker.